تاریخ : چهارشنبه 25 اسفند 90
  [صدای کردار رساتر از گفتار است]
**** ( از سایت تحصصی ادیان و عرفان های نوظهور ) ****
        |
[صدای کردار رساتر از گفتار است] تاریخ : پنج شنبه 28 اردیبهشت 91
تن به دنیا دار و دل به مولا ربّ أدخلنی مُدخَل صدق و أخرجنی مُخرج صدق و اجعل لی من لدنک سلطانا نصیرا» «الإسراء.80» ربّ أنزلنی منزلا مبارکا و أنت خیر المنزلین «المؤمنون.29» انسان در چه حال است؟ آیا چون: «رجال لا تلهیهم تجارة و لا بیع عن ذکر الله» نور، 37 از زرق و برق دنیا رهایی یافته است واز ما سوا روی بر تافته است و یا چون صبیان خاکبازی می کند که : التراب ربیع الصبیان(خاکبازی بهار کودکان است) آیا در حضور است یا دور است؟ حضوری گر همی خواهی ازو غایب مشو حافظ متی ما تلق مَن تهوی دع الدنیا و أهملها «حضور» علایمی دارد، که در رأس آنها أدب مع الله است [یعنی متأدب به آداب الهیه بودن و در همه حال خود را در محضر حق دیدن و جانب حق را رعایت نمودن] الذین یذکرون الله قیاما و قعودا و علی جنوبهم«آل عمران.191» از خــدا جویـیم توفیــق ادب بی ادب محروم گشت از لطف رب در سورة « النجم» در توصیف رسول خدا صلی الله علیه و آله می فرماید: «و ما ینطق عن الهوی إن هو إلا وحی یوحی» از آن بزرگوار باید سر مشق گرفت که میزان قسط [اعتدال] است:«لقد کان لکم فی رسول الله أسوة حسنة» احزاب/21 که زبان اگر یله و رها شود از مار گزنده تر است ،در زیان زبان داستان ها گفته اند. آقای عزیز هیچ موهبتی از نعمت ترک علایق دنیوی بزرگ تر نیست که همة مفاسد به این علاقه متعلق است. غلام همت آنم که زیر چرخ کبود زهر چه رنگ تعلق پذیرد آزاد است آیا دستور العمل می خواهی؟ مگر این آیه را تلاوت نکرده ای ؟ «ومن اللیل فتهجد به نافلة لک عسی أن یبعثک ربک مقاما محمودا» أسراء/79 و مگر نشنیده ای؟ دوش وقت سحر از غضه نجاتم دادند و اندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند و مگر برایت نخوانده ام؟ در خلوت شبهای تارت می توانی آری بکف سرچشمة آب بقا را خلاصه مرد سحر باش که : صمت و جوع و سهر و خلوت و ذکری به دوام نا تمامان جهان را کند این پنج تمام و دست از دامن دوست بر مدار. بــه واللّـه و بــه بـالله و تــاللـه بـه حق آیة نصـــرٌ من الله که مو از دامنت دست بر ندیرُم اگر کشته شوم الحکم لله اگر در شب نگرفتی در روز بگیر، و اگر روز را به رایگان از دست دادی شب را دریاب. این راه و رسم گدایی را خود جناب دوست به ما یاد داده است که فرمود:«وَهُوَ الّذی جعل اللیل و النهار خلفةً لمن اراد اَن یذّکّر او اراد شکورا» الفرقان/62 سرّش این است که جواد است و جود، گدا می خواهد: بانگ می آیــد که ای طـالب بیــا جـود محـتاج گـدایان چون گـدا جود محتاج است و خواهد طالبی همچــنان کـه توبه خواهـــد تائبی جود می جویـــد گدایان و ضعاف همچو خوبان کآینه جویند صاف روی خوبـــــان زآینـه زیبــا شــود روی احســان از گدا پیـــدا شود پس از این فرمود حـق در والضّحی بانگ کـم زن ای محمـــّد بر گدا (مثنوی ملّای رومی) وچون جناب معشوق فرماید: «وامّا السائلَ فلا تنهَر»والضّحی/10، خود با سائل چگونه بود؟ عارف رومی نثراً و نظماً چه خوش گفت؟! نظمش آن بود و نثرش این: «چنان که گدا عاشقِ کریم است، کریم هم عاشقِ گدا است. اگر گدا را صبر بیش بود کریم بر در او آید، و اگر کریم را صبر بیش بود گدا بر در او آید، امّا صبر، کمال گداست و نقص کریم.» این بنده اگر چه هنوز در خواب خرگوشی است ولی به ظاهر در بدو بیداریش می گفت: «الهی اگر چه درویشم ولی داراتر از من کیست که تو دارای منی». و پس از مدتی می گفت: «الهی تو را دارم چه کم دارم پس چه غم دارم.» تا پس از چندی می گفت” «الهی شکرت که از شرق تا غرب عالم به حسن خدمت می کنند.» این نیز بگذشت و تا اینکه می گفت: «الهی تاکنون می گفتم جهان را برای ما آفریدی ولی الان فهمیدم که خودت هم برای مایی.» این هم بسر آمد و انک می گوید: «الهی داراتر از من کیست که تو دارایی منی.» غرض اینکه: خدا آنِ تو و تو مانده عاجز زتو بیچاره تر کس دید هرگز (گلشن راز شبستری) خوشا به طیور أولی أجنحه که با جناح عشق و همّت از دامگاه علایق برجسته اند.. ألا یا أیهـا العنقـا ألا یا نفحـة الرحمــان أیا یا جنة المأوی ألا یا نفحة الرضوان تذکَّر عُشَّک العرشی و اطلع ذلک المطلع و أهمل هذه الأوکار للأبوام و الغرابان امید است که در حال حضور تامّ و توجّه کامل،شکارهای خوبی نصیب آقا بشود..به قول عارف رومی: آن خیــالاتـی کـه دام اولی عکس مه رویان بستان خداست آری عکس مه رویان بوستان خدای متعالی خیالات روحانی اولیاء الله است که آنان را به سوی دوست می کشانند که می نمایـند و می ربـایند،نه خیالات بـوالهوسان دنیاوی کـه چنان آنـان را در غواسق طبـیعت پـابند کرده اند که در یک عمر یک آن از خود سفر نکرده اند و گامی از خودکامی برنداشته اند. آن خیالاتی که دام وپابند اولیاء الله است و آنان را الهی کرده است،تجلیّات و مکاشفاتی اند که از بطنان و ممکن غیب خزنه «کن فیکون» بر سر سالک شیدا افاضه می شوند،و رؤیت صور بی مادّه روحانیان و تشرّف در حضور انبیا و ائمّه و وسایط فیض الهی است که مه رویان بوستان خدایند.صور این مه رویان از ماورای طبـیعت کـه عالَم مثال و خیـال است در صـفحـه نورانی قـلب عـارف منعکس می شونـد.خیالات اولیاءالله علّیّینی اند،خیالات بوالهوسان سِجّینی.آن خیالات فرشتگانند و انها دیوان.آنها سماوی اند و اینها ارضی.آنه نورانی اندو اینها ظلمانی.آنه به خدا کشانندو اینها به دنیا.صاحبان آن ملائکه اولی اجنحه اند اینها بهائم و سباع. آه آه اگر وقتی بیدار شویم که کاروان رفته اند... و خبردار شویم که این نبود که ما می پنداشتیم و بدان دلخوش بودیم.«1» ................................... 1. آیه الله العظمی حسن حسن زادة آملی . تاریخ : جمعه 22 اردیبهشت 91
زیارت،جلوه ای ازمحبّت زیارت، حضور مُحبّ در پیشگاه محبوب است و ابراز ارادت و محبت به پیشوایان دین، اظهار فروتنی در برابر دین و اعلام ایمان و دینداری است؛ زیرا: اوّلاً: دین جز محبت نیست. ثانیًا: حبّ محبوب خدا حبّ خداست و زیارت جلوه ای از این محبت است. افزون بر این، کسی که مظهر محبت کامل حق و حبیب او، یعنی رسول اکرم صلی الله علیه و آله را دوست می دارد از او اطاعت می کند و پیروی از آن محور محبت الهی، انسان را متعالی و محبوب خدا می کند؛ إِن کُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللهَ فَاتَّبِعُونِی یُحْبِبْکُمُ اللهُ . روایات فراوانی درباره محبّت به پیامبر و عترت طاهرین علیهم السلام رسیده است که در اینجا دو نمونه از آنها نقل می شود: اَنَس می گوید: مردی بادیه نشین از پیامبر گرامی صلی الله علیه و آله پرسید: رستاخیز چه روزی فرامی رسد؟ همزمان با این پرسش هنگام نماز شد. حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم پس از نماز، آن مرد را به حضور طلبیده و فرمود: برای آن روز چه ذخیره ای فراهم کرده ای؟ «فَما أعْدَدْتَ لَها؟» عرض کرد: سوگند به خداوند که نماز و روزه فراوانی برای قیامت ذخیره نکرده ام، ولی خدا و پیامبرش را دوست می دارم. آنگاه پیامبراکرم صلی الله علیه و آله فرمود: انسان با محبوب خویش محشور می شود «الْمَرْءُ مَعَ مَنْ أحَبَّ» اَنَس می گوید: مسلمانان را پس از رهایی از جاهلیت و نیل به اسلام ندیدم به چیزی به این اندازه خوشحال شده باشند . در حدیث دیگری که در حدّ خود سلسلةالذهب است، امیر مؤمنان امام علی علیه السلام می فرماید: مردی از انصار به حضور رسول اکرم صلی الله علیه و آله شرفیاب شد و گفت: من توان تحمل فراق و هجران شما را ندارم در منزل یا محل کار هرگاه به یاد شما می افتم دست از کار می کشم و به دیدارتان می شتابم؛ این بی تابی از آن روست که شما را دوست می دارم؛ اکنون به این فکر افتاده ام که روز قیامت که شما وارد بهشت شده و به اعلی علیین عروج کردید، من چه کنم؟ در این هنگام این آیه شریفه نازل شد: وَمَن یُطِعِ اللهَ وَالرَّسُولَ فَأُولئِکَ مَعَ الَّذِینَ أَنْعَمَ اللهُ عَلَیْهِم مِنَ النَّبِیِّینَ وَالصِّدِّیقِینَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِینَ وَحَسُنَ أُولئِکَ رَفِیقًا؛ پیروان خدا و پیامبر، با انبیا و صدیقان و شاهدان و صالحان محشور می شود و آنها رفقای خوبی هستند؛ زیرا خسته دلان قافله را پشت سر نمی گذارند، بلکه تا مرز امکان آنها را همراه خود می برند. پس از نزول این آیه، پیامبر گرامی صلی الله علیه و آله آن مرد را به حضور طلبید و آیه را بر وی تلاوت کرد و به او بشارت داد . نکته شایان ذکر اینکه، همان گونه که در آغاز فصل بیان شد، زیارت قبور اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام مظهری از محبت و گوشه ای از وظایف مؤمنان نسبت به این خاندان است. البته مؤمنان، خود از این عمل بهره می برند؛ قُل لاَأَسْأَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْرًا إلا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبَی قُلْ مَا سَأَلْتُکُم مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَکُمْ . .............................................. برگرفته از کتاب صهبای حج،حضرت آیت الله جوادی آملی،ص499 تاریخ : دوشنبه 18 اردیبهشت 91
درخت بلاها در بهشت امام حسن علیهالسلام فرمود: از جدم رسول خدا صلىاللهعلیهوآله شنیدم که فرمود: درختى در بهشت هست که به آن «درخت بلاها» مىگویند. در روز قیامت بلادیدگان را مىآورند. نه محکمهاى برایشان برپا مىشود و نه میزانى نصب مىگردد. آنان را از پاداشها سرشار مىکنند. آن گاه این آیه را خواند: «انّما یُوَفّى الصابرون اجرهم بغیر حساب» «1»شکیبایان بىحساب و کامل پاداش خود را در خواهند یافت.«2» ............................................... 1. زمر، آیه 10. 2. المعجم الکبیر، ج 3، ص 92، ح 2760؛ مجمع الزوائد، ج 2، ص 305. تاریخ : دوشنبه 18 اردیبهشت 91
لالایی آرام بخش پیر مردی همیشه از خروپف همسرش شکایت داشت و پیر زن هرگز زیر بار نمی رفت و گله های شوهرش رو به حساب بهانه گیری های او می گذاشت. این بگو مگوها همچنان ادامه داشت. تا اینکه روزی پیر مرد فکری به سرش زد و برای اینکه ثابت کند زنش در خواب خروپف می کند و آسایش او را مختل کرده است ضبط صوتی را آماده کرد و شبی همه سر و صدای خرناس های گوش خراش همسرش را ضبط کرد. پیر مرد صبح از خواب بیدار شد و شادمان از اینکه سند معتبری برای ثابت کردن خروپف های شبانه او دارد به سراغ همسر پیرش رفت و او را صدا زد، غافل از اینکه زن بیچاره به خواب ابدی فرو رفته است! از آن شب به بعد خروپف های ضبط شده پیرزن، لالایی آرام بخش شبهای تنهایی او شد. قدر همدیگر رو بدونیم تا یه روزی پشیمون نشیم تاریخ : دوشنبه 18 اردیبهشت 91
شراب و قدح شب تاریک و ره باریک و من مست قدح از دست من افتاد و نشکست نگه دارنده اش عالی نگه داشت و گرنه صد قدح نفتاده بشکست Cup and wine It was night, with no light. I was drunk! Cup of wine, fell on earth, like a tank! Cup and wine were intact, thanks to him More vessels broke up on the van! Baba Taher |
